Diagnoza logopedyczna i neurologopedyczna

Diagnostyka stanowi pierwszy etap pracy w gabinecie i obejmuje szczegółową ocenę mowy, artykulacji, kompetencji językowych oraz sposobu komunikacji. Podczas spotkania analizowane są również funkcje orofacjalne, takie jak praca języka, warg, tor oddychania czy sposób połykania. Diagnoza logopedyczna obejmuje także wywiad, który pozwala uwzględnić dotychczasowy rozwój pacjenta, ewentualne trudności zdrowotne oraz kontekst codziennego funkcjonowania. Na tej podstawie możliwe jest określenie charakteru trudności oraz zaplanowanie dalszej terapii logopedycznej.

Diagnoza neurologopedyczna rozszerza zakres oceny o obszary związane z funkcjonowaniem układu nerwowego i jego wpływem na mowę oraz procesy pokarmowe. Uwzględnia się m.in. napięcie mięśniowe, koordynację ruchową w obrębie aparatu mowy, a także zdolności związane z rozumieniem i nadawaniem komunikatów. W zależności od potrzeb diagnoza może dotyczyć zarówno dzieci w trakcie rozwoju, jak i osób dorosłych, u których trudności pojawiły się na skutek chorób lub urazów.